Թեև ես սենտիմենտալ ողբերգու եմ, սակայն հուզիչ պատմություն մոգոնելու կամ կյանքից զգայացունց որևէ բան պատմել չեմ պատրաստվում, որովհետև նախկինները վաղուց անցյալում են, և անիմաստ է ստեղներին կտկտացնելով վերակենդանացնել դրանք:
Իսկ առաջիկա հուզիչը, որ դեռ չի սկսել, ու զգալի ժամանակ հետո պիտի դառնա պատմություն, ես արդեն գիտեմ ինչպիսին է լինելու, և անհամբեր սպասում եմ դրան....
Ու չնայած նրան , որ համոզված եմ, որ սաստիկ ազդեցիկ կլինի, այնուամենայնիվ գիտակցաբար ու հաստատակամ գնալու եմ դրան, որովհետև գտնում եմ, որ ցանկացած հայ պետք է կյանքում գոնե մեկ անգամ լինի Արևմտյան Հայաստանում:
Դեռ մանկուց ինձ հետ մեծացնում եմ այդ երազանքը, և գնալով ավելի եմ զգում դրա անհրաժեշտությունը:
Որպեսզի երազանքին սպասելու լիրիկական ու զգայացունց ապրումներս չնկարագրեմ, ուղղակի կիսատ կթողնեմ այս գրառումը՝ համոզիչ հույսով, որ մոտ ժամանակներս նրան կանդրադառնամ որպես իրականացած պատմություն.....
Իսկ առաջիկա հուզիչը, որ դեռ չի սկսել, ու զգալի ժամանակ հետո պիտի դառնա պատմություն, ես արդեն գիտեմ ինչպիսին է լինելու, և անհամբեր սպասում եմ դրան....
Ու չնայած նրան , որ համոզված եմ, որ սաստիկ ազդեցիկ կլինի, այնուամենայնիվ գիտակցաբար ու հաստատակամ գնալու եմ դրան, որովհետև գտնում եմ, որ ցանկացած հայ պետք է կյանքում գոնե մեկ անգամ լինի Արևմտյան Հայաստանում:
Դեռ մանկուց ինձ հետ մեծացնում եմ այդ երազանքը, և գնալով ավելի եմ զգում դրա անհրաժեշտությունը:
Որպեսզի երազանքին սպասելու լիրիկական ու զգայացունց ապրումներս չնկարագրեմ, ուղղակի կիսատ կթողնեմ այս գրառումը՝ համոզիչ հույսով, որ մոտ ժամանակներս նրան կանդրադառնամ որպես իրականացած պատմություն.....
 |
| էրգիր.... |
No comments:
Post a Comment